De Jongens van de Wit halen Peking
Geplaatst op 28 september 2007
Onderwerp: Nieuws | Geef een reactie
door: Adri Franke
Wat een jaar geleden begon met inschrijven voor de Rally Amsterdam–Peking is het afgelopen jaar uitgegroeid tot een echt Veers spektakel.
Door de leden van de Middenstands vereniging werd deze rally omarmd als een mooie promotie voor Veere. Nu, een jaar later, kunnen we ook zeggen dat “de jongens van de Wit” het hebben waargemaakt. De jongens hebben 13x de krant gehaald met deze rally, scholen hebben meegewerkt, door sponsorlopen te organiseren voor SOS kinderdorpen, ze bezochten de Historische Markt in Veere, de mosselfeesten in Middelburg, bedrijfs presentaties… kortom pr genoeg.
Met een geweldige start in Veere en een dag later in Amsterdam is Veere flink op de kaart gezet. Ook in Amsterdam kreeg het team veel aandacht. Er is zelfs om de Veerse Vlag gevochten.
De jongens hebben de Veerse vlag kunnen overhandigen in Mongolie, St Petersburg en aan de ambasadeur in Peking. Door onderweg duizende anzicht kaarten van Veere uit te geven met daarop een hartelijk groet uit Veere in vele talen (engels, mongools, russisch en chinees)…overal waar ze kwamen had Veere een prominente plaats. De ambassadeur in Peking kende Veere en was zeer vereerd met zijn geschenk.
De laatste dag van De Jongens
Die morgen heeft het management van de rally zich verslapen, blijkt de Volvo problemen te hebben en komen we in een aantal files. De claxon wordt hier aanhouden en voor alles gebruikt. Vlak bij de snelweg blijkt er, als gevolg van wegwerkzaamheden, een enorme file te staan. Om deze reden rijden we secondair naar Beijing. Ook hier zijn de wegen in onderhoud en rijden we voor we het zelf in de gaten hebben weer op grind, zand en stenen. We zien de massa stof in het interieur de auto wederom toenemen en voor onze neusgaten is dit geen feest van herkenning. Voor wat betreft het eerste; alles in het interieur ziet egaal grijs. Enkel wanneer je met een natte vingen ergens over strijkt blijkt welke kleur eronder verscholen zit. Dit geldt trouwens niet alleen voor het interieur, maar ook voor alle andere in de auto aanwezige apparaten. Het GPS-systeem is net zo grijs gekleurd als het dashboard. We rijden langs een schitterend meer en door vele dorpjes. Hier is de welvaart minder dan in de plaats waar we de grens met China binnenkwamen. De finish is in tweeën gespitst. We stoppen eerst bij de Chinese muur. Door de Chinezen zelf De Grote muur genoemd. Het is er prachtig. Waar je ook kijkt over iedere bergkam beweegt de muur zich voort. Het is een immens bouwwerk en het staat me bij dat het vanuit de ruimte te zien is. Er schieten mij liedjes te binnen over de Chinese muur. Wonderlijk dat hoe teksten opeens in je opkomen van liedjes die je eigenlijk allang vergeten bent. Bergson noemde als voordeel van het geheugen en feit dat het dingen vergeet. Ik denk zeker dat dit waar is en wat mij betreft geldt dit vanaf vandaag met name voor de ontberingen tijdens onze reis. Het feit dat we pech zouden krijgen had ik vooraf ingecalculeerd. Ik had me ook erop voorbereid dat dergelijke gebeurtenissen kunnen leiden tot mooie verhalen voor later bij de open haard. Toch komen de dingen soms met een onverachte snelheid, maar ik heb hier geleerd gewoon de lijst met de dingen af te werken en als vanzelf lost het zich op. Paniek is een slechte raadgever wat dat betreft.
Op de Chinese muur hangen we het spandoek van de Peking challenge en er worden groepsfoto’s gemaakt. Enkele mensen hebben champagne bij zich en we feliciteren elkaar. De mensen van de Eend houden zich goed, maar het gemis van hun voertuig grijpt ze zichtbaar aan. Ik feliciteer ze uitbundig en leef met ze mee. Thats all there is.
We kunnen niet lang op de muur blijven en rijden door naar Beijing, daar wacht de ambassadeur op ons met een welkomst borrel. We spreken voor het eerst sinds weken Nederlands met anderen mensen dan die van onze groep. We krijgen champagne aangeboden en maken met het ambassadepersoneel een praatje. We zijn niet de eerste die Beijing aandoen. Zo was er vorig jaar een groep met klassieke auto’s. Toch waardeert men onze prestatie en de met name de goede doelen waarvoor we aandacht vragen. Een van de auto’s heeft inmiddels 15.000 euro bij elkaar gekregen. Dit is bestemd voor Habitat. Het goede doel dat door hen ondersteund wordt. Enkele kinderen van deze stichting wachten ons voor het hotel op. Het hotel ligt in het centrum van Beijing en de kinderen overhandigen ons bloemen en willen met ons op de foto.Hier is de tweede en laatste finish. Wederom feliciteren wij elkaar en drinken voor de derde keer die middag champagne. Een van de teams heeft de andere dag de school bezocht die door hen gesponsord werd. Ze treffen daar schrijnend toestanden aan die in schril contrast staan met de luxe in Beijing. Hun 15.000 euro komt dus goed van pas, helaas is het leven in China niet goedkoop. In het hotel rekent men meer dan 10.00 euro voor een kopje koffie en kost een biertje bijna vijf euro. Er is dus nog steeds werk aan de winkel om ook deze kinderen een kans te kunnen geven. Ieder kind moet kunnen delen in de welvaart. Ik neem me een aantal dingen voor de toekomst voor en die avond hebben we een uitgebreid diner in de eetzaal van het hotel. De verhalen komen los en de vermoeidheid eruit. Ik drink meer bier dan normaal en een beetje draaierig beland in uiteindelijk in bed. Het zit erop.
Het verslag en foto’s van de hele reis kunt u vinden op www.Veere-peking.nl
Comments
Laat een bericht achter:
Twitter
Volg het laatste nieuws van Veere via de Twitter van Veere-Stad.nl
