Veere, lief Veere (een herinnering)
Geplaatst op 28 september 2009
Onderwerp: Inzendingen | 8 Reacties
Hoewel ik geen inwoner ben van Veere voel ik me er sterk mee verbonden. Jaarlijks bezoeken we enkele malen met onze boot de jachthaven en dan dwaal ik altijd even door Veere. Dan denk ik weer aan de jonge jaren die mijn moeder – Corrie Huinink – in Veere doorbracht.
Dat was in de periode voor de oorlog. Haar vader was er burgemeester en zij zelf had er de mogelijkheid haar pianostudie onder leiding van een muziepedagoog uit Middelburg, na haar opleiding aan het Haags conservatorium, verder voort te zetten. Zij begeleidde de dochter van de schilder Koets – Pita – op de piano en werd betaald met schilderijen van hem. Twee ervan zijn nog in familiebezit. Ook had zij contact met de schilder/schrijver H.W. van Loon en schilder Alfons van Dijk die veel in Veere hebben gewerkt. Ook van hen bezit ik nog twee werken. Enkele jaren voor de oorlog vertrok zij met haar verloofde naar Indië.
Niet alleen dit stukje geschiedenis, maar ook het wonderschone plaatsje zelf, hebben mij geïnspireerd tot het schrijven van volgend sonnet.
Veere, lief Veere (een herinnering)
Kort achter het houten staketsel van Veere
gaat kabbelend water de haven voorbij
met schuimwitte kopjes en meeuwen die scheren
en binnen zijn jachten, gemeerd op een rij.
De stoep van huis Oostenrijck dient mij tot zetel.
Ik denk aan de tijd van de zee, het getij,
de geur van de vissen, het touw en het teer en
het kraken en schuren van schepen langszij.
Het carillon klingelt in tonen zó rank en
de klok slaat gestaag ieder uur van de dag.
‘t Galjoen op de top is met goudglans getooid.
Maar als ik goed luister, dan hoor ik de klanken
van Händel, Chopin, Debussy en van Bach
zacht over de kade in ’t water gestrooid.
José Nouwen
Dit is een ingezonden bericht van een bezoeker van Veere-Stad.nl en liefhebber van Veere. Wilt u uw foto’s, gedichten of verhalen van Veere delen op Veere-Stad.nl? Stuur ze dan aan info@veere-stad.nl of gebruik het contactformulier. We zien uw inzendingen graag tegemoet.
Comments
8 Reacties op “Veere, lief Veere (een herinnering)”
Laat een bericht achter:
Twitter
Volg het laatste nieuws van Veere via de Twitter van Veere-Stad.nl
Goede middag,
Ik ben op zoek naar een schilder genaamd N. Koets. Ik heb een schilderij van hem,maar kan geen informatie over hem vinden. Nu las ik in dit artikel over een schilder Koets en vroeg me af of het dezelfde schilder betreft.
Graag zou ik van u hierover informatie willen ontvangen.
Bij voorbaat dank en met vriendelijke groeten, Ina Kroon
Het gaat hier om Dirk Jan Koets. Deze leefde van 1895 – 1956; geboren in Wissenkerke op Noord-Beveland.
De namen van zijn ouders, broers en zusters beginnen geen van allen met een N. Overigens zijn zijn broers en zussen geëmigreerd naar Amerika.
Ik heb deze gegevens uit het Zeeuws tijdschrift, nr. 3-4 van 2005. Er is in dat magazine een artikel gewijd aan Dirk Jan Koets van wie in die periode ook een expositie van verzameld werk hing in de Schotse Huizen in Veere.
Wellicht kan een medewerker van dat museum u verder helpen.
Vriendelijke groet,
José Nouwen
[...] Lees ook het eerder ingestuurde gedicht van José Nouwen: Veere, lief Veere (een herinnering) [...]
Voor mevrouw Kroon,
Het betrof hier inderdaad m’n grootvader, Dirk-Jan KOETS.
Het is overigens onjuist, dat broers en zussen naar Amerika vertrokken zijn, alleen 1 broer, Jan.
Hij is er zelf wél geweest, bij z’n oom, en nazaten van die oom leven nog steeds in de V.S. Grand Rapids, Sparta.
Voor mevrouw Nouwen,
Vraag van m’n moeder, Pita Koets-van Oost, of uw moeder nog leeft.
Ze hoopt zelf binnenkort 84 te worden en kan zich uw moeder uitstekend herinneren.
Met vriendelijke groet,
I.C. Petit-van OOST
Beste mevrouw Petit-van Oost,
Mijn moeder is helaas 3 jaar geleden overleden.
Kort daarvoor heb ik met haar nog wel over uw moeder gesproken naar aanleiding van de tentoonstelling in de Schotse Huizen. Zij had veel herinneringen aan Veere en zeker ook aan Pita (zoals zij haar noemde). Ik ben eens een paar dagen samen met haar naar Walcheren – en uiteraard ook naar Veere – geweest. We stonden, voor we Veere bezochten, aan de overkant van het Veerse meer. Toen zij Veere zag liggen sprak ze de woorden: ‘Ach Veere, lief Veere’. Dat heeft mij er later doen besluiten een gedicht over Veere te schrijven met haar woorden en pianospel als herinnering.
Vriendelijke groet, ook aan uw moeder,
José Nouwen
Cossigny, 17 november 2010
Goede avond José,
Hartelijk dank voor je, snelle, antwoord op mijn mailtje.
Spijt me werkelijk dat je moeder toch al overleden is, maar vermoed, gezien het feit dat ze les gaf aan de mijne, toch best wel een hoge leeftijd bereikt heeft, hopelijk tot op het laatst in (redelijk) goede gezondheid.
Heb je niet eerder geantwoord, omdat ik afgelopen week op Walcheren was, en m’n mailbox niet ingekeken heb, zag de jouwe eergisteren, maar had toen veel les (privé-lessen Engels, Duits en Frans), en wilde er wél de tijd voor nemen om je terug te schrijven.
Weet niet of je moeder in staat geweest is die overzichtstentoonstelling van m’n opa te bezichtigen, vermoed dat het wel jouw geval geweest is.
Heb daar zelf zeer actief aan deelgenomen, in nauwe samenwerking met Joost Bakker, m’n opa’s biograaf, eveneens schrijver van het artikel dat je citeerde.
Mijn moeder en vader hebben een aantal schilderijen afgestaan voor de tentoonstelling en schenking gedaan van “Het Naaikransje van juffrouw Franken”, 2-delig aan de Schotse Huizen.
Had gewild dat mijn oma, met wie ik altijd véél beter heb op kunnen schieten dan met “Pita”, dit nog meegemaakt zou hebben, maar ze is in 1996, op 96-jarige leeftijd, geestelijk nog 100%, overleden in haar slaap.
Heb m’n belofte aan haar om initiatief te tonen en actief deel te nemen aan zo’n tentoonstelling in ieder geval waar kunnen maken.
Mijn dank gaat vooral uit naar Cees Leeman, auteur van “Heel de Wereld trekt naar Veere” (gelijknamige expositie in Schotse Huizen, die je, hopelijk, gezien hebt), een prachtig lees-en kijk boek; lezen van zijn beschrijving van Veere, Veerenaars, “gewone” burgers, of artiesten, en het lange gesprek dat ik met hem heb mogen hebben, waren écht motiverend voor mij om tot actie over te gaan.
Ben zelf sinds aantal jaren van de stichting Vrienden van Veere,probeer zoveel mogelijk bijeenkomsten bij te wonen, zo ook verleden zaterdag, heb verder o.a. een heel goed contact met Leonard de Beer van Poortugael, die ik als jong meisje vaak met m’n oma bezocht in z’n winkel op de markt.
José, zou eigenlijk best, als jij daar tenminste prijs op stelt, privé met je willen mailen over een aantal zaken (o.a. ambtstermijn van je opa, Nederlandsch-Indië, “Pita”, …).
Ben zelf 50, (nog)gehuwd met Fransman, met wie ik 2 kinderen heb : Vincent (van Gogh), Remco, André, 1987, en Camille (Claudel), Astrid, Rose, 1993, woonachtig in Cossigny,gehucht van 80 inwoners, in de Parijse regio, niet zo ver van “Disneyland” vandaan, 45 km van Parijs.
Hoop écht iets van je te vernemen, José, en zal dan géén weken wachten met het terugschrijven!
Wens je nog een fijne avond, José, en zal overlijdens bericht van jouw moeder doorgeven aan de mijne, morgen.
Carmen
carmen.van.oost@hotmail.fr
Is er iemand die weet hoe ik aan het boek Heel de wereld trekt naar Veere kan komen?
Een paar dagen geleden was ik in Veere en heb het daar overal gevraagd.
Maar niemand kon mij helpen.
Ik zou het erg graag willen lezen.
Hartelijke groeten, Margreet Lugt
Cossigny, 26 Augustus 2011
Margreet,
Het boek ” Heel de Wereld trekt naar Veere” is inderdaad niet meer te koop; herdruk uitgesloten, temeer daar de schrijver inmiddels, helaas, overleden is.
Kan me voorstellen dat je, waarschijnelijk na een bezoek aan de Schotse Huizen en de daar lopende tentoonstelling van Karel van Veen, belangstelling hebt gekregen voor het boek.
Heb zelf een exemplaar dat ik, als ik er seker van ben dat ik het in goede staat terug krijg, wel uit wil lenen.
Carmen PETIT-van OOST
Kleindochter van Dirk-Jan KOETS (1895-1956), schilder-uitvinder te Veere